Η οστεοαρθρίτιδα της άρθρωσης του γόνατος (γονάρθρωση) είναι μια ασθένεια που προκαλεί παραμόρφωση του χόνδρου της άρθρωσης του γόνατος. Αυτή η ασθένεια εμφανίζεται πολύ συχνά, ειδικά μεταξύ της παλαιότερης γενιάς. Η λειτουργία του γόνατος επιδεινώνεται και επομένως οι δυσκολίες στην κινητικότητά του και ο πόνος είναι τα σημαντικότερα σημάδια της νόσου. Σήμερα, η αρθροπάθεια της άρθρωσης του γόνατος είναι επίσης συχνή σε άτομα 25-30 ετών. Πράγμα που μιλά για την ευελιξία των αιτιών της νόσου και, κατά συνέπεια, την αντιμετώπισή της.> Υπάρχουν δύο τύποι γονάρθρωσης: η ετερόπλευρη (επηρεάζει μόνο το ένα γόνατο) και η αμφοτερόπλευρη (επηρεάζει και τα δύο γόνατα). Πιο συχνά η νόσος εμφανίζεται στην αμφοτερόπλευρη εκδήλωσή της.
Λόγοι
Η γονάρθρωση, όπως και η κοξάθρωση, εκδηλώνεται συχνότερα σε μεγάλη ηλικία. Αν και σήμερα δεν αποτελεί εξαίρεση ότι και οι νέοι εμφανίζουν συμπτώματα αυτής της ασθένειας. Αυτό υποδηλώνει ότι τα αίτια της γονάρθρωσης είναι διαφορετικά και το καθένα μπορεί να έχει τον δικό του αντίκτυπο στην εμφάνιση, την έξαρση και τη θεραπεία της νόσου. Υπάρχουν επίσης πιθανότητες γενετικής προδιάθεσης του οργανισμού, δηλαδή η αρθροπάθεια του γόνατος μπορεί να είναι πιο συχνή σε ορισμένες οικογένειες παρά σε άλλες. Επιπλέον, αυτή η ασθένεια μπορεί να μην προσδιορίζεται γενετικά. Ως εκ τούτου, μπορούν να εντοπιστούν διάφορες αιτίες γονάρθρωσης.
- Διάφοροι σωματικοί τραυματισμοί του γόνατος (μώλωπες, εξάρθρημα κ.λπ.).
- Βαριά φορτία που δεν αντιστοιχούν στην ηλικία (5-7% όλων των περιπτώσεων γοναρθρώσεων, καθώς και κοξαρθρώσεων).
- Υπερβολικό σωματικό βάρος του ασθενούς (10% όλων των περιπτώσεων γονάρθρωσης).
- Συνοδευτικές ασθένειες, για παράδειγμα, αρθρίτιδα (5-7% όλων των περιπτώσεων γονάρθρωσης, πολυαρθρώσεων και κοξάρθρωσης).
- Συγγενής αδυναμία των συνδέσμων (3-5% των περιπτώσεων γονάρθρωσης).
- Μεταβολικό σύνδρομο και προβλήματα με το μεταβολισμό στο σώμα.
- Μυϊκός σπασμός του άνω μηρού (έως και 50% των περιπτώσεων γονάρθρωσης και κόξαρθρωσης).
Συμπτώματα
Τα συμπτώματα της αρθρώσεως της άρθρωσης του γόνατος είναι ως επί το πλείστον τα ίδια και εμφανίζονται σχεδόν σε όλους τους ασθενείς. Οι ασθενείς σημειώνουν επίσης ότι ο πόνος επιδεινώνεται την άνοιξη και το φθινόπωρο και εξαρτάται από τις καιρικές αλλαγές. Το κύριο σύμπτωμα της νόσου είναι ο πόνος στο γόνατο. Τις περισσότερες φορές, δεν εμφανίζεται αμέσως, αλλά γίνεται αντιληπτό μόνο μετά από μια μεγάλη βόλτα και εμφανίζεται αργά το απόγευμα. Το πρωί μπορεί να υπάρχει δυσκαμψία στο γόνατο κατά την κίνηση. Εάν τα μικρά συμπτώματα αφεθούν χωρίς επίβλεψη, η ασθένεια μπορεί να προχωρήσει και μπορεί να φέρει εξαιρετικά ανεπιθύμητα αποτελέσματα για τον ασθενή. Παρά τα κύρια συμπτώματα, υπάρχουν πολλά άλλα σημάδια της νόσου:
- πόνος σε ήρεμη κατάσταση, ο οποίος μειώνεται ποιοτικά κατά το περπάτημα.
- περιορισμένη κίνηση της άρθρωσης του γόνατος και δυσκολία στον έλεγχο της κινητικότητάς της.
- δυσκαμψία της κίνησης του γόνατος?
- αυξημένη ευαισθησία στην περιοχή του γόνατος.
- πρήξιμο στην περιοχή της άρθρωσης του γόνατος και πρήξιμο του περιβάλλοντος δέρματος.
- παραμόρφωση της άρθρωσης του γόνατος.
Η κατάσταση της άρθρωσης του γόνατος αξιολογείται με εξέταση από γιατρό και ακτινογραφίες. Επιπλέον, το στάδιο της νόσου οποιασδήποτε αρθροπάθειας (συμπεριλαμβανομένης της κοξάθρωσης, της γονάρθρωσης, της πολυάρθρωσης και άλλων) μπορεί να προσδιοριστεί μόνο με ακτινογραφία και μόνο ένας γιατρός μπορεί να αξιολογήσει τέτοιες καταστάσεις. Επομένως, είναι εξαιρετικά σημαντικό να μην κάνετε αυτοδιάγνωση ή να βγάλετε βιαστικά συμπεράσματα.
Βαθμοί γονάρθρωσης
1ου βαθμού
Οι αρθρώσεις του γόνατος δεν έχουν υποκύψει στην παραμορφωτική επίδραση της νόσου, αλλά εκδηλώνονται μόνο με εξωτερικά σημάδια και ελαφρύ πρήξιμο του περιαρθρικού δέρματος και είναι αισθητές αλλαγές στο χρώμα του. Σε φυσιολογικό επίπεδο, χαρακτηρίζεται από μικρές αλλαγές στον υαλώδη χόνδρο. Ως αποτέλεσμα της συσσώρευσης σημαντικής ποσότητας αρθρικού υγρού στον αρθρικό υμένα, εμφανίζονται μικρές παραμορφώσεις της άρθρωσης, οι οποίες συνοδεύονται από πόνο κατά το περπάτημα. Άλλα σημάδια όπως περιορισμένη κινητικότητα δεν παρατηρούνται. Και επομένως είναι επίσης δύσκολο να τα εντοπίσουμε σε μια ακτινογραφία. Σε αυτό το βαθμό, η νόσος είναι δύσκολο να διαγνωστεί, αλλά εάν εντοπιστεί γρήγορα, η αντιμετώπισή της θα είναι πιο αποτελεσματική από ό,τι με τον άλλο ή τον τρίτο βαθμό γονάρθρωσης, καθώς και με άλλους τύπους αρθρώσεων (κοξάρθρωση, πολυάρθρωση).
II βαθμού
Το κύριο σύμπτωμα είναι ο αφόρητος ή έντονος πόνος ακόμα και με ελαφριά προσπάθεια, που εντείνεται κατά το περπάτημα και την ανύψωση βαριών αντικειμένων. Με την πάροδο του χρόνου, αυτό θα εξελιχθεί σε δυσκολία στην κάμψη του γόνατος. Σε φυσιολογικό επίπεδο, αυτό εκδηλώνεται από το γεγονός ότι ο όγκος του στρώματος του χόνδρου μειώνεται απότομα και σε ορισμένα σημεία απουσιάζει εντελώς. Με βάση τα αποτελέσματα των ακτινογραφιών, αυτός ο βαθμός μπορεί να προσδιοριστεί από τις οριακές οστικές αυξήσεις και την πυκνότητα του χώρου της άρθρωσης. Όταν η άρθρωση λειτουργεί, ειδικά όταν περπατάτε για μεγάλο χρονικό διάστημα, εμφανίζεται ένα χαρακτηριστικό τσούξιμο. Σταδιακά, ο ασθενής μπορεί να χάσει την ικανότητα να λυγίζει το γόνατο ή θα είναι πολύ δύσκολο για αυτόν να το κάνει. Το φαινόμενο παραμόρφωσης είναι ήδη εμφανές σε αυτό το στάδιο της ανάπτυξης της γονάρθρωσης, καθώς και άλλων τύπων αρθρώσεων (κοξάρθρωση, πολυαρθρίτιδα). Αυτό γίνεται οπτικά αντιληπτό και το δέρμα γύρω του γίνεται τραχύ και αλλάζει χρώμα. Η θεραπεία σε αυτό το στάδιο είναι καλύτερο να ξεκινήσει ολοκληρωμένη και εντατική. Τόσο η φαρμακευτική αγωγή όσο και οι παραδοσιακές μέθοδοι θεραπείας θα είναι σχετικές εδώ.
III βαθμού
Χαρακτηρίζεται από έντονο πόνο, ακόμη και όταν η άρθρωση του γόνατος είναι ανενεργή ή ακινητοποιημένη. Το φαινόμενο παραμόρφωσης είναι πολύ αισθητό και μπορεί κανείς να διαπιστώσει οπτικά σημαντικές αλλαγές στη δομή της άρθρωσης και των παρακείμενων ιστών. Σε φυσιολογικό επίπεδο, χαρακτηρίζεται από την απουσία χόνδρινου ιστού και αυτό είναι εύκολο να διαγνωστεί με ακτινογραφία. Η θεραπεία της αρθροπάθειας σταδίου ΙΙΙ της άρθρωσης του γόνατος και άλλων τύπων αρθρώσεων (πολυάρθρωση, κοξάρθρωση) είναι μια ουσιαστικά μη αναστρέψιμη διαδικασία. Μάλλον, ο κύριος στόχος μιας τέτοιας θεραπείας θα είναι η μείωση του πόνου και η εξάλειψη ορισμένων συμπτωμάτων της νόσου.